کانال ها و صفحات مجازی خاکریز
حمایت از خاکریز
مطالب پیشنهادی به شما
چکیده: بسم الله الرحمن الرحیم | فردا نهم ربیع الاول 1444 هجری است و آغاز هزار و صد و هشتاد و چهارمین سال امامت و ولایت حضرت بقیة الله الاعظم عجل الله تعالی فرجه الشریف بوده که برای ما شیعیان عیدی بزرگ محسوب می شود، عظمت این عید سعید، به قدری زیاد است که از آن با عنوان غدیر ثانی یاد می شود . . .
لینک کوتاه:

پیوندی که در زیر مشاهده می کنید، پیوند کوتاه شده مقاله حاضر است که در صورت نیاز به ارجاع دادن به این مقاله، می توانید از آن استفاده نمایید:

http://www.al-warethin.ir/?p=1328

مقدمه

امروز سالروز شهادت مظلومانه حضرت امام حسن عسکری علیه السلام بود و دل های شیعیان، آکنده از غم و اندوه، لکن این شهادت به منزله آغاز ولایت و زعامت شیعه توسط یگانه منجی عالم بشریت، حضرت مهدی موعود عجل الله تعالی فرجه الشریف است که امیدواریم خداوند متعال توفیق زمینه سازی ظهور و شهادت در رکاب ایشان را روزی ما بفرماید، ان شاءالله . . .

نهم ربیع الاول، غدیر ثانی و سالروز آغاز امامت حضرت مهدی (عج)

روز نهم ربیع الاول غدیر ثانی لقب گرفته چراکه سالروز آغاز امامت حضرت مهدی موعود عجل الله تعالی فرجه الشریف است . . .

همان طور که می دانید عید غدیر، بزرگترین عید اسلام بوده که طبق نص صریح قرآن کریم (در آیه سوم سوره مبارکه مائده) در آن پیامبر رحمت، حضرت محمد مصطفی صلی الله علیه و آله و سلم، با معرفی مولی الموحدین، امیرالمؤمنین، حضرت علی ابن ابی طالب علیه الصلاة و السلام، به عنوان وصی و جانشین خود و ولی مسلمین، دین مبین اسلام را به کمال و نعمت وجود خویش را بر مسلمان تمام فرموده اند:

. . . الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي . . .
امروز، دین شما را کامل کردم و نعمت خود را بر شما تمام نمودم

چرا به روز نهم ربیع الاول غدیر ثانی گفته می شود؟

در کتاب بحارالانوار، جلد 95، صفحه 354 حدیثی گهربار از امیر مؤمنان حضرت علی علیه السلام خطاب به صحابی جلیل القدر نقل شده است:

«یا حذیفة، هذا یوم الاستراحة، ویوم تنفیس الهم والکرب، والغدیر الثانی . . . ای حذیفه، امروز روز رفع سختی و دشواری، روز زدودن اندوه و پریشانی و روز غدیر دوم است».

این حدیث به خوبی اهمیت شناخت اصولی مسئله مهم #مهدویت را تبیین می کند.

قرار دادن روز نهم ماه ربیع الاول به عنوان غدیر ثانی در کنار روز هیجدهم ماه ذی الحجه روز عید غدیر، در واقع دو بال و دو بازوی اعتقادی اسلام، یعنی اصل تولی و اصل تبری را تشکیل می دهد و این بدان معناست که غدیر اول و غدیر ثانی به عنوان تولی و تبری مکمل یکدیگر هستند و هیچ یک از دیگری جدا نیست.

ولایت، شرط لازم سعادت

ولایت، که بر طبق متون اسلامی، بدون پذیرش آن، هیچکدام از اعمال و عبادات انسان پذیرفته نمی شود، جزء لاینفک دین مبین اسلام محسوب می شود، اگر شخصی شب ها را به عبادت و روزها را به روزه بگذراند و همه دارایی خود را صدقه بدهد و در تمام دوران عمرش به حج رود ولی اهل معرفت و ولایت ولیِّ خدا نباشد (تا او را دوست داشته و همراهی کند و همه اعمالش بر طبق راهنمایی و نظر او باشد) بر خدا حق پاداش پیدا نمی کند و هرگز از ایمان آورندگان و باورمندان نمی باشد؛ چنانکه:

  • در (فرازی از) زیارت حضرت صاحب (عج) می خوانیم:
    اَشْهَدُ اَنَّ بِوِلاَیَتِکَ تُقْبُلُ الاَعْمالُ وَ تُزَکیّ الاَفْعالُ وَ تُضاعَفُ الْحَسَناتُ وَ تُمْحَی السَّیِّئاتُ فَمَنْ جاءَ بولایتک و اعترف بامامتک قبلت اعماله و صُدِّقَتْ اَقواله و تضاعَفَتْ حسناتُهُ و یُحَیتْ سَیِّئاتُهُ وَمَنْ عَدَلَ عَنْ وِلایتک و جَهِلَ معرفتک و استبدل بِکَ غیرک کَتَبهُ الله علی مِنْخَرِهِ فِی النّار و لم یقبل الله لَهُ عملا و لم یُقِمْ لَهُ یَوْمَ الْقِیمَةِ وَزْنا
    شهادت می دهم که با ولایت تو عمل ها پذیرفته می شوند. کارها پاکیزه و نیکی ها دو چندان، و بدی ها محو و نابود شود. بنابراین، هر که به ولایت تو معتقد و به امامت تو معترف باشد، اعمال و کردار او پذیرفته است و گفتارش تصدیق، حسناتش دو چندان و بدیهایش نابود شود. هر کس از ولایت تو روی برگرداند و عدول کند و به مقام معرفت تو را نداند و دیگری را بجای تو پیشوا قرار دهد، خدا با صورت در آتش سرنگونش کند، از او هیچ عملی را نخواهد پذیرفت و در روز قیامت برای او هیچ وزنی اقامه نکند و بر پا ندارد.
  • در یکی از احادیث مربوط به معراج پیامبر آمده است که حضرت چنین فرمود:
    «شبی که من به سوی پروردگار جلیل سیر داده شدم، به من این گونه وحی شد:« . . . ای محمّد (ص)، من تو و علی و فاطمه و حسن و حسین و امامان از فرزندانِ او (علیهم السلام) را از اصلِ نور خود آفریدم و ولایتِ شما را بر اهل آسمان ها و زمین عرضه داشتم. پس هر کس آن را پذیرفت، نزد من از مؤمنان است و هر که آن را انکار کرد، از نظر من از کافران شد» و سپس فرمود:
    «یا مُحَمَّدُ، لَوْ کانَ اَنَّ عَبْدا مِنْ عَبیدی عَبَدَنی حَتَّی یَنْقَطِعَ وَ یَصیرَ کَالشَّنِّ الْبالی، ثُمَّ اَتانی جاحِدا لِوِلایَتِکُمْ، ما غَفَرْتُ لَهُ حَتّی یُقِرَّ بِوِلایَتِکُمْ؛ ای محمّد(ص)، اگر یکی از بندگانِ من آنقدر مرا عبادت کند تا آن که قطعه قطعه شود و همچون مَشکِ پوسیده گردد، سپس با انکارِ ولایتِ شما نزدِ من آید، من از او نمی گذرم تا آن که به ولایتِ شما اقرار و اعتراف نماید.»»
    منبع: بحار، ج27، ص200

منابع برخط مورد استفاده

در نگارش این مقاله از مطالب پایگاه های اینترنتی زیر استفاده شده است:

  1. باشگاه خبرنگاران جوان
  2. خبرگزاری حوزه
اشتراک گذاری مطلب:

در صورتیکه محتوای مقاله را مفید ارزیابی می کنید، لطفا با اشتراک گذاری آن در شبکه های اجتماعی به مقابله با تهاجم فرهنگی کمک کنید:

اشتراک گذاری در facebook
فیسبوک
اشتراک گذاری در twitter
توییتر
اشتراک گذاری در linkedin
لینکداین
اشتراک گذاری در pinterest
پین ترست
اشتراک گذاری در telegram
تلگرام
اشتراک گذاری در whatsapp
واتس اپ
اشتراک گذاری در email
ایمیل
اشتراک گذاری در print
چاپ

مطالب مرتبط:

دیدگاه ها:

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *